Kiedy właściwie mam pytać? — komiks Empatyzera

Olek pyta Jonasa o drobiazg, a Jonas każe mu najpierw spróbować samemu.

Olek, nie przychodź z każdym drobiazgiem. Najpierw spróbuj sam.

Dobra.

Olek pracuje samodzielnie i nie chce przerywać Jonasowi.

Mam pokazać większą samodzielność.

PODCZAS OCENY

Jedna rzecz: kiedy utkniesz, za późno prosisz o pomoc.

Przecież miałem pytać mniej.

Jonas nazywa różnicę między drobiazgiem a realnym ryzykiem.

Pytaj mniej o drobiazgi, ale od razu, gdy zagrożony jest termin albo jakość.

Tylko skąd miałem znać ten próg?

Olek i Jonas zapisują jasny próg eskalacji.

Jeśli po godzinie nadal stoisz w miejscu albo widzisz ryzyko — pytasz.

Teraz te komunikaty się nie gryzą.

Jonas ma w głowie jasną granicę między pytaniem zbyt wczesnym a potrzebną prośbą o pomoc. Olek tej granicy nie zna, więc komunikaty pytaj mniej i trzeba było zapytać tworzą dla niego pułapkę. Samodzielność działa dopiero wtedy, gdy obie strony znają próg: ile czasu próbować samemu i przy jakim ryzyku od razu eskalować.