Zofia czy pani kierownik? — komiks Empatyzera

Zofia wita zespół i proponuje przejście na imiona. Marek wyraźnie sztywnieje, ale nic nie mówi.

Zofia, masz dwie minuty?Zofia, got two minutes?

Ty się nie boisz tak do niej mówić?You’re not afraid to talk to her like that?

Jak?Like what?

Mówię do niej pani kierownik. To jednak przełożona.I still use her title. She is our boss.

Dla mnie szacunek nie potrzebuje tytułu.To me, respect doesn’t need a title.

Nia obserwuje później, jak Marek nie zgłasza zastrzeżenia do decyzji Zofii.

To nie jest tylko słowo. To cała mapa hierarchii.This isn’t just a word. It’s a whole map of hierarchy.

Po spotkaniu Nia pyta Marka o jego niewypowiedzianą uwagę.

Miałeś inne zdanie?You disagreed, didn’t you?

Miałem. Ale szef podjął decyzję.I did. But the boss made the decision.

Dla Nii użycie imienia Zofii nie zmniejsza szacunku ani prawa szefowej do decyzji. Dla Marka tytuł jest częścią większego porządku, w którym przełożony stoi dalej i trudniej mu się sprzeciwić. Spór o jedno słowo odsłania więc różnicę w rozumieniu hierarchii. Ustalcie nie tylko preferowaną formę zwracania się, lecz także to, jak pracownicy mają bezpiecznie zgłaszać inne zdanie wobec osoby decyzyjnej.For Nia, using Zofia’s first name does not reduce respect or the manager’s authority. For Marek, the title is part of a wider order in which the boss stands further away and is harder to challenge. A dispute about one word therefore reveals a difference in how hierarchy is understood. Agree not only on forms of address, but also on how people can safely voice disagreement with the decision-maker.